Column Anneke de Vries: Ikea

Ikea

We konden er niet meer onderuit… Als laatste redding voor onze koopwens met het autootje naar de claustrofobie opwekkende gigant. Op de parkeerplaats eindeloze rondjes draaien, toch ruimte gevonden en de letter van de plek in de hersens vastgelegd.

Binnen een chaos van mensen en pijlen. “Hierlangs ziet u alles”, een totaal ontmoedigende tekst die ons bijna onmiddellijk rechtsomkeert doet gaan. Toch maar gevraagd waar kussens lagen. Naar beneden, onder de roltrap door, links, rechts, blijven vragen en ja, warempel: kussens! Ladingen! Op ongrijpbare hoogte hing het juiste modelletje in de juiste kleur. Stiekem op het schap staan hengelen om vervolgens te ontdekken dat ze vast zitten. Op zoek naar hulp, links, rechts, blijven vragen tot een Ikea mevrouw ons duidelijk maakt dat de gewenste kussens elders grijpklaar voor de koop liggen.

Met elk een kussen onder de arm besluiten we dat een bezoekje eens per twintig jaar meer dan genoeg is…

Anneke de Vries
Docent Klassieke Talen
De Lindenborg Leek